Na de inname van Sas van Gent (1644) en Hulst (1645) door prins Frederik Hendrik valt de Linie in Staatse handen. Sindsdien raken de meeste forten in onbruik. Eind 17e eeuw wil men van het Zwin en Saeftinghe één aaneengeschakelde, zuidwaarts gerichte waterlinie maken. Daarbij gebruikmakend van de vele getijdekreken en -geulen, terwijl men systemen bedenkt om bepaalde gebieden gecontroleerd onder water te kunnen zetten. Ook het getijdengebied ten noorden van de Linie van Communicatie gaat deel uitmaken van de waterlinie.
Net als veel andere Spaanse forten zijn bijna alle forten in de Linie van Communicatie vernoemd naar heiligen. De benamingen van de Staatse forten hebben een meer aards karakter en verwijzen vaak naar het zware en veeleisende leven van soldaten. Ze hebben namen als Grotendorst, Scherpbier, Kaas en Brood, Melk en Brokken, en Boerenverdriet.
