In 1789 wordt het oostelijk deel van het slikken- en schorrengebied ingedijkt, waarmee het Land van Axel eiland af is. In 1790 volgt het westelijk deel, dat van de Braakman wordt afgedamd door de Sasdijk. Aan de uiteinden van de Sasdijk komen uitlaat- en inundatiesluizen: in het noorden de Axelsche Sassing, waar ook schepen doorheen kunnen. In het zuiden de sluizen bij Zwartenhoek.
Wanneer de Fransen in 1794 de Zuidelijke Nederlanden binnenvallen, werkt de waterlinie nauwelijks en zijn er te weinig troepen om de linie te verdedigen. In de Franse tijd vervallen de inundatiesluizen en bijbehorende batterijen.
Van de batterij Zwartenhoek blijft uiteindelijk nauwelijks meer over dan wat hobbels in een akker. In 2010 wordt een gedeelte van de batterij gereconstrueerd in het kader van het Interreg IV-A-project ‘Forten en Linies in Grensbreed Perspectief’ en maakt sindsdien onderdeel uit van natuurgebied de ‘Groene Knoop’.
